Duitse herder

De Duitse herder is een schitterend hondenras uit Duitsland en staat bekend om zijn geweldige herdersinstincten en waakinstincten. De honden worden vaak gebruikt als waakhond en politiehond.

Geschiedenis De Duitse herdershond werd oorspronkelijk gefokt voor het hoeden van schapen, maar al snel ontdekte men dat de Duitse herder vele andere kwaliteiten had waar hij beter in uitblonk.

Uiterlijk Als je naar de Duitse herdershond kijkt, zie je een grote, gestrekte, krachtige en goed gespierde hond. De knoken zijn droog en de totaalstructuur van het dier is vast. Reuen hebben een schofthoogte van 60 tot 65 centimeter, teefjes 55 tot 60 centimeter. De vacht komt in verschillende lengten voor, van kort naar lang, en komt voornamelijk voor in de kleuren zwart, lichtbruin of wolfsgrauw.

Zeer zelden worden er witte pups geboren, maar dit wordt gezien als fokfout. De witte pups worden gebruikt om Zwitserse witte herders van meer bloedlijnen te voorzien. Binnen het ras zijn min of meer twee typen te onderscheiden: de showhond en de werkhond. De showhond wordt meer op uiterlijk gefokt, om prijzen te winnen op shows. De werkhond wordt op zijn beurt voornamelijk gefokt op werkkwaliteiten, en waar uiterlijk dus minder belangrijk wordt geacht.

Karakter Duitse herders zijn honden met een evenwichtig, zenuwvast, zelfverzekerd, absoluut onbevangen en volkomen goedaardig karakter. Deze eigenschappen zijn zeer belangrijk voor de soorten werk waarvoor ze gebruikt worden. Ondanks dit karakter is de Duitse herder een echte vriendelijke gezinshond die graag bij zijn baas is, goed met andere dieren kan opschieten en graag bij kinderen in de buurt is. Andere termen die goed bij het karakter van de Duitse herder passen zijn: opmerkzaam, handelbaar, moedig, strijddriftig, hardheid.

Gebruiksmogelijkheden de Duitse herder kan voor vele doeleinden gebruikt worden. Het is een goede huishond, maar daarnaast kan hij zeer goede resultaten boeken als waakhond, politiehond, diensthond, geleidehond, verdedigingshond en herdershond. Duitse herders kunnen dominant aangelegd zijn, en moeten daarom een goede training genieten. Ze zijn erg trouw aan hun baas en doen alles om huis en haard te beschermen.

Overige informatie De Duitse herder is de vader van de Zwitserse witte herder. In een nest Duitse herders werden een aantal witte pups geboren. Met deze pups is verder gefokt, en uiteindelijk is hieruit de Zwitserse witte herder ontstaan. Bij Duitse herders komen veel en regelmatig erfelijke aandoeningen voor, waardoor de hond zeer beperkt wordt in zijn bewegingsvrijheid en de honden vaak op jonge leeftijd al moeten worden ingeslapen. De meest voorkomende aandoeningen bij de Duitse herder zijn elleboogdysplasie, heupdysplasie, vergroeiing van de tussenwervelschijven, patella luxatie, binnenoorontsteking en, vaak in geval van inteelt, kan agressie een groot probleem vormen.